Posted by on 19 kwietnia 2018

Pacjenci zostali poinformowani, że zostali losowo przydzieleni do standardowej iniekcji zewnątrzoponowej glikokortykosteroidów z lidokainą lub samą lidokainą, że mogliby otrzymać powtórną iniekcję po 3 tygodniach, jeśli chcieli (według uznania lekarza prowadzącego) i że może przejść do innego leczenia po 6-tygodniowej ocenie. Centrum koordynujące dane generowało ukryte elektronicznie, permutowane, blokowane losowo zadania dla każdego miejsca rekrutacji. Dwie nieprzezroczyste strzykawki – jedna z glukokortykoidami i lidokainą oraz druga z samą lidokainą – zostały wstępnie napełnione dla każdej procedury. W czasie procedury przydzielanie losowości uzyskano za pośrednictwem witryny internetowej chronionej hasłem przez asystenta klinicznego, który nie był zaangażowany w późniejsze gromadzenie danych. Przypisanie wskazało, która strzykawka powinna być oznaczona jako wstrzyknąć , a która powinna być oznaczona jako wyrzucić . Asystent potwierdził użycie strzykawki oznaczonej przez lekarza jako wstrzyknąć . W tym zaślepionym badaniu leczący lekarze, pacjenci i personel badawczy, którzy przeprowadzili obserwacja nie była świadoma otrzymanego leczenia.
Interwencje
Dwudziestu sześciu certyfikowanych anestezjologów, fizjoterapeutów i radiologów z doświadczeniem w zakresie podawania zastrzyków zewnątrzoponowych glukokortykoidów przeprowadziło procedury. Badani lekarze zostali przeszkoleni przez badaczy do podawania zastrzyków w standardowy sposób za pomocą wskazówek fluoroskopowych.17 Lekarze zostali poinstruowani, aby wybierali poziom iniekcji (np. L5-S1) jeden poziom kręgowy poniżej maksymalnego zwężenia kanału dla zastrzyków międzylaminowych oraz na poziomie korzenia, gdzie objawy były najbardziej widoczne w przypadku wstrzyknięć do narządu przedmiesiączkowego, chociaż dozwolone były wstrzyknięcia do obu zastawek dwu- i wielopoziomowych. Lekarz wybrał podejście (transforaminal lub interlaminar), który pozostał zgodny z kolejnymi wstrzyknięciami dla każdego pacjenta. Roztwór do wstrzykiwań zawierający glukokortykoid składał się z do 3 ml 0,25% do 1% lidokainy, a następnie do 3 ml triamcynolonu (60 do 120 mg), betametazonu (6 do 12 mg), deksametazonu (8 do 10 mg) lub metyloprednizolonu (60 do 120 mg). Lekarz wybrał glukokortykoid zgodnie ze swoją zwykłą praktyką. Procedura wstrzykiwania lidokainy była identyczna jak w przypadku wstrzyknięcia glukokortykoidu-lidokainy, z wyjątkiem tego, że roztwór do wstrzykiwań był równoważną objętością 0,25% do 1% samej lidokainy.
Wyniki
Dwa podstawowe wyniki mierzono po 6 tygodniach: wynik RMDQ18 oraz ocena przeciętnego pośladka, bioder lub nóg pacjenta w poprzednim tygodniu. Tekst RMDQ został nieznacznie zmodyfikowany, aby określić problemy związane z bólem pleców lub bólem nóg (rwa kulszowa), a nie wyłącznie bólem pleców.
Drugorzędne wyniki obejmowały odsetek pacjentów z przynajmniej minimalną istotną klinicznie poprawą (.30%) i odsetkiem z istotną klinicznie istotną poprawą (. 50%) 19-21 od wartości wyjściowej do 6 tygodni w przypadku każdego działania
[patrz też: psycholog dziecięcy Warszawa, psycholog warszawa, psycholog lublin ]

Powiązane tematy z artykułem: psycholog dziecięcy Warszawa psycholog lublin psycholog warszawa

Posted by on 19 kwietnia 2018

Pacjenci zostali poinformowani, że zostali losowo przydzieleni do standardowej iniekcji zewnątrzoponowej glikokortykosteroidów z lidokainą lub samą lidokainą, że mogliby otrzymać powtórną iniekcję po 3 tygodniach, jeśli chcieli (według uznania lekarza prowadzącego) i że może przejść do innego leczenia po 6-tygodniowej ocenie. Centrum koordynujące dane generowało ukryte elektronicznie, permutowane, blokowane losowo zadania dla każdego miejsca rekrutacji. Dwie nieprzezroczyste strzykawki – jedna z glukokortykoidami i lidokainą oraz druga z samą lidokainą – zostały wstępnie napełnione dla każdej procedury. W czasie procedury przydzielanie losowości uzyskano za pośrednictwem witryny internetowej chronionej hasłem przez asystenta klinicznego, który nie był zaangażowany w późniejsze gromadzenie danych. Przypisanie wskazało, która strzykawka powinna być oznaczona jako wstrzyknąć , a która powinna być oznaczona jako wyrzucić . Asystent potwierdził użycie strzykawki oznaczonej przez lekarza jako wstrzyknąć . W tym zaślepionym badaniu leczący lekarze, pacjenci i personel badawczy, którzy przeprowadzili obserwacja nie była świadoma otrzymanego leczenia.
Interwencje
Dwudziestu sześciu certyfikowanych anestezjologów, fizjoterapeutów i radiologów z doświadczeniem w zakresie podawania zastrzyków zewnątrzoponowych glukokortykoidów przeprowadziło procedury. Badani lekarze zostali przeszkoleni przez badaczy do podawania zastrzyków w standardowy sposób za pomocą wskazówek fluoroskopowych.17 Lekarze zostali poinstruowani, aby wybierali poziom iniekcji (np. L5-S1) jeden poziom kręgowy poniżej maksymalnego zwężenia kanału dla zastrzyków międzylaminowych oraz na poziomie korzenia, gdzie objawy były najbardziej widoczne w przypadku wstrzyknięć do narządu przedmiesiączkowego, chociaż dozwolone były wstrzyknięcia do obu zastawek dwu- i wielopoziomowych. Lekarz wybrał podejście (transforaminal lub interlaminar), który pozostał zgodny z kolejnymi wstrzyknięciami dla każdego pacjenta. Roztwór do wstrzykiwań zawierający glukokortykoid składał się z do 3 ml 0,25% do 1% lidokainy, a następnie do 3 ml triamcynolonu (60 do 120 mg), betametazonu (6 do 12 mg), deksametazonu (8 do 10 mg) lub metyloprednizolonu (60 do 120 mg). Lekarz wybrał glukokortykoid zgodnie ze swoją zwykłą praktyką. Procedura wstrzykiwania lidokainy była identyczna jak w przypadku wstrzyknięcia glukokortykoidu-lidokainy, z wyjątkiem tego, że roztwór do wstrzykiwań był równoważną objętością 0,25% do 1% samej lidokainy.
Wyniki
Dwa podstawowe wyniki mierzono po 6 tygodniach: wynik RMDQ18 oraz ocena przeciętnego pośladka, bioder lub nóg pacjenta w poprzednim tygodniu. Tekst RMDQ został nieznacznie zmodyfikowany, aby określić problemy związane z bólem pleców lub bólem nóg (rwa kulszowa), a nie wyłącznie bólem pleców.
Drugorzędne wyniki obejmowały odsetek pacjentów z przynajmniej minimalną istotną klinicznie poprawą (.30%) i odsetkiem z istotną klinicznie istotną poprawą (. 50%) 19-21 od wartości wyjściowej do 6 tygodni w przypadku każdego działania
[patrz też: psycholog dziecięcy Warszawa, psycholog warszawa, psycholog lublin ]

Powiązane tematy z artykułem: psycholog dziecięcy Warszawa psycholog lublin psycholog warszawa