Posted by on 12 marca 2018

O ile do tej pory miało do wykonania pracę przeciętną lub poniżej przeciętnej, to obecnie nacisk wzrasta. Zarówno rodzice, jak i nauczyciele stale przypominają mu, „że nie pracuje stosownie do swoich zdolności”. Jeżeli istnieje jakiś emocjonalny powód, dla którego nie jest w stanie pracować „zgodnie ze swoimi zdolnościami”, jak to ma prawdopodobnie miejsce, zwiększanie nacisku pogorszy raczej niż polepszy jego zdolność do korzystania w pełni z pracy w klasie. Abraham i Edith Luchins zwrócili się kiedyś do pewnej liczby dzieci uczęszczających do czwartych, piątych i szóstych klas szkoły podstawowej w N owym Yorku, z prośbą o wyrażenie opinii o systemie grupowania w ich szkole. Stwierdzili, że większość dzieci z „tępych” lub „przeciętnych” klas wolałaby uczęszczać do „zdolnej” klasy. Dzieci ze „zdolnej” klasy były bardzo wybredne w doborze przyjaciół: twierdziły, że nie wybrałyby sobie najlepszego przyjaciela czy przyjaciółki z jednej z dwóch pozostałych grup. Z drugiej strony większość dzieci z „tępych” i „przeciętnych” grup twierdziło, że wybraliby sobie przyjaciela czy przyjaciółkę bez względu na grupę. Autorzy doszli do następujących wniosków: Ci, którzy proponują jednorodne grupowe nie polegające na łączeniu uczniów o podobnym poziomie uzdolnień, twierdzą, że mniej zdolne dziecko nie będzie tak silnie cierpiało z powodu poczucia niższości i frustracji, a zdolniejsze dziecko nie będzie talk zadowolone z siebie i ze swych możliwości, jak mogłoby to zdarzać się w grupie mieszanej. [hasła pokrewne: psycholog warszawa, porady psychologiczne, Psycholog Wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: porady psychologiczne psycholog warszawa Psycholog Wrocław

Posted by on 12 marca 2018

O ile do tej pory miało do wykonania pracę przeciętną lub poniżej przeciętnej, to obecnie nacisk wzrasta. Zarówno rodzice, jak i nauczyciele stale przypominają mu, „że nie pracuje stosownie do swoich zdolności”. Jeżeli istnieje jakiś emocjonalny powód, dla którego nie jest w stanie pracować „zgodnie ze swoimi zdolnościami”, jak to ma prawdopodobnie miejsce, zwiększanie nacisku pogorszy raczej niż polepszy jego zdolność do korzystania w pełni z pracy w klasie. Abraham i Edith Luchins zwrócili się kiedyś do pewnej liczby dzieci uczęszczających do czwartych, piątych i szóstych klas szkoły podstawowej w N owym Yorku, z prośbą o wyrażenie opinii o systemie grupowania w ich szkole. Stwierdzili, że większość dzieci z „tępych” lub „przeciętnych” klas wolałaby uczęszczać do „zdolnej” klasy. Dzieci ze „zdolnej” klasy były bardzo wybredne w doborze przyjaciół: twierdziły, że nie wybrałyby sobie najlepszego przyjaciela czy przyjaciółki z jednej z dwóch pozostałych grup. Z drugiej strony większość dzieci z „tępych” i „przeciętnych” grup twierdziło, że wybraliby sobie przyjaciela czy przyjaciółkę bez względu na grupę. Autorzy doszli do następujących wniosków: Ci, którzy proponują jednorodne grupowe nie polegające na łączeniu uczniów o podobnym poziomie uzdolnień, twierdzą, że mniej zdolne dziecko nie będzie tak silnie cierpiało z powodu poczucia niższości i frustracji, a zdolniejsze dziecko nie będzie talk zadowolone z siebie i ze swych możliwości, jak mogłoby to zdarzać się w grupie mieszanej. [hasła pokrewne: psycholog warszawa, porady psychologiczne, Psycholog Wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: porady psychologiczne psycholog warszawa Psycholog Wrocław