Posted by on 4 grudnia 2018

Co tydzień wydaje się, że odkryto nowy gen nowotworowy, a co miesiąc podejrzewany czynnik rakotwórczy. Kto podsumuje tę lawinę informacji i zintegruje ją z szerokim zastosowaniem. W przypadku rodzinnych i dziedzicznych nowotworów, dr Ponz de Leon, profesor chorób wewnętrznych na uniwersytecie w Modenie we Włoszech, podjął taką próbę. Na wstępie stawia on hipotezę, że prawie niezmiennie rak rozwija się z powodu bliskiej interakcji między genami a czynnikami egzogennymi lub, innymi słowy, że choroba dziedziczna powoduje, że osobnicy są wysoce podatni na nowotwory, ale zwykle występują one pod wpływem działania egzogennego. czynniki działające na predysponowane podłoże . Pomimo tytułu książki, główne uwarunkowania środowiskowe raka u ludzi nie są ignorowane.
Jasna organizacja książki i każdego rozdziału jest mile widzianym przypomnieniem wielkich zalet pracy jednoosobowej. 22 rozdziały są w większości podzielone na podstawie układów narządów. Z wyjątkiem dwóch długich rozdziałów dotyczących raka jelita grubego i zespołów polipowatości, przeciętny rozdział ma tylko 14 stron z 66 referencjami. Każdy rozdział ma epigraf (nie zawsze wspomniany); wspaniałe, jednostronicowe podsumowanie; strona dotycząca epidemiologii, cech klinicznych, patologii i zarządzania; i dłuższe sekcje dotyczące agregacji rodzinnej, markerów biomolekularnych, onkogenów i genów supresorowych nowotworów oraz cytogenetyki. Oczywiście wiele informacji jest skompresowanych. Przedmowa pochodzi z września 1994 r., Ale nie znalazłem żadnych odniesień opublikowanych w 1994 r. Wiele raportów opublikowanych w 1989 r. I nawet z 1982 r. Było określanych jako najnowsze . Nie wspomniano o klonowaniu genów choroby von Hippel-Lindau i neurofibromatozy. typ 2 i mapowanie genów dla dziedzicznego raka jelita grubego bez polipowatości, ale nie przedstawia prezentacji głównych faktów. Niekiedy sprawdza się próba autorki, by osiągnąć ekogenetyczną równowagę; kiedy tak się nie dzieje, zwykle dzieje się tak dlatego, że dane nie są jeszcze dostępne.
Szczególnie dobre są wczesne rozdziały dotyczące biomarkerów, onkogenów i genów supresorowych. Duża liczba cech rządzonych przez pojedyncze geny zostały użytecznie wymienione, bez zmniejszania książki do żmudnej inwentaryzacji takich cech. Włączenie niektórych wcześniej niepublikowanych małych rodowodów wydaje się początkowo niepotrzebne, ale bliższe spojrzenie pokazuje, że jasno wskazują one jako przykłady w świecie rzeczywistym, a nie rażące wartości odstające.
Autor nie był dobrze obsługiwany przez redaktorów technicznych i anglojęzycznych. Zwykle gładkie pisanie jest nękane przez nadmierne błędy typograficzne i niektóre zbrodnie, które powinny zostać złapane: monolateralność dla jednostronności, autoptyczne dla autopsji, plazmatyczne dla osocza, specyficzne dla niespecyficznych i – najbardziej rażące w książce na dziedziczność – znajomość dla rodzinności. Ilustracje i tabele są rzadkie; kilka dziecinnych rysunków jest bez sensu.
Kto może skorzystać z tej syntezy informacji. Poniedziałkowe streszczenie Ponza de Leona na temat etiologii raka dostarcza lekarzowi rozsądnie aktualnej listy kontrolnej do wykorzystania w odpowiedzi na pytania zadawane przez pacjentów i ich rodziny. Jego energiczne dążenie do ekogenetycznej hipotezy o początkach raka jest w porę przypomnieniem dla badaczy raka, że istnieje więcej dróg do ludzkiego raka niż często powtarzany liniowy model nagromadzonych zmian genetycznych.
John J Mulvihill, MD
University of Pittsburgh, Pittsburgh, PA 15261

[podobne: dna moczanowa leczenie, anestezjologia i ratownictwo, immunodiagnostyka ]

Powiązane tematy z artykułem: anestezjologia i ratownictwo dna moczanowa leczenie immunodiagnostyka

Posted by on 4 grudnia 2018

Co tydzień wydaje się, że odkryto nowy gen nowotworowy, a co miesiąc podejrzewany czynnik rakotwórczy. Kto podsumuje tę lawinę informacji i zintegruje ją z szerokim zastosowaniem. W przypadku rodzinnych i dziedzicznych nowotworów, dr Ponz de Leon, profesor chorób wewnętrznych na uniwersytecie w Modenie we Włoszech, podjął taką próbę. Na wstępie stawia on hipotezę, że prawie niezmiennie rak rozwija się z powodu bliskiej interakcji między genami a czynnikami egzogennymi lub, innymi słowy, że choroba dziedziczna powoduje, że osobnicy są wysoce podatni na nowotwory, ale zwykle występują one pod wpływem działania egzogennego. czynniki działające na predysponowane podłoże . Pomimo tytułu książki, główne uwarunkowania środowiskowe raka u ludzi nie są ignorowane.
Jasna organizacja książki i każdego rozdziału jest mile widzianym przypomnieniem wielkich zalet pracy jednoosobowej. 22 rozdziały są w większości podzielone na podstawie układów narządów. Z wyjątkiem dwóch długich rozdziałów dotyczących raka jelita grubego i zespołów polipowatości, przeciętny rozdział ma tylko 14 stron z 66 referencjami. Każdy rozdział ma epigraf (nie zawsze wspomniany); wspaniałe, jednostronicowe podsumowanie; strona dotycząca epidemiologii, cech klinicznych, patologii i zarządzania; i dłuższe sekcje dotyczące agregacji rodzinnej, markerów biomolekularnych, onkogenów i genów supresorowych nowotworów oraz cytogenetyki. Oczywiście wiele informacji jest skompresowanych. Przedmowa pochodzi z września 1994 r., Ale nie znalazłem żadnych odniesień opublikowanych w 1994 r. Wiele raportów opublikowanych w 1989 r. I nawet z 1982 r. Było określanych jako najnowsze . Nie wspomniano o klonowaniu genów choroby von Hippel-Lindau i neurofibromatozy. typ 2 i mapowanie genów dla dziedzicznego raka jelita grubego bez polipowatości, ale nie przedstawia prezentacji głównych faktów. Niekiedy sprawdza się próba autorki, by osiągnąć ekogenetyczną równowagę; kiedy tak się nie dzieje, zwykle dzieje się tak dlatego, że dane nie są jeszcze dostępne.
Szczególnie dobre są wczesne rozdziały dotyczące biomarkerów, onkogenów i genów supresorowych. Duża liczba cech rządzonych przez pojedyncze geny zostały użytecznie wymienione, bez zmniejszania książki do żmudnej inwentaryzacji takich cech. Włączenie niektórych wcześniej niepublikowanych małych rodowodów wydaje się początkowo niepotrzebne, ale bliższe spojrzenie pokazuje, że jasno wskazują one jako przykłady w świecie rzeczywistym, a nie rażące wartości odstające.
Autor nie był dobrze obsługiwany przez redaktorów technicznych i anglojęzycznych. Zwykle gładkie pisanie jest nękane przez nadmierne błędy typograficzne i niektóre zbrodnie, które powinny zostać złapane: monolateralność dla jednostronności, autoptyczne dla autopsji, plazmatyczne dla osocza, specyficzne dla niespecyficznych i – najbardziej rażące w książce na dziedziczność – znajomość dla rodzinności. Ilustracje i tabele są rzadkie; kilka dziecinnych rysunków jest bez sensu.
Kto może skorzystać z tej syntezy informacji. Poniedziałkowe streszczenie Ponza de Leona na temat etiologii raka dostarcza lekarzowi rozsądnie aktualnej listy kontrolnej do wykorzystania w odpowiedzi na pytania zadawane przez pacjentów i ich rodziny. Jego energiczne dążenie do ekogenetycznej hipotezy o początkach raka jest w porę przypomnieniem dla badaczy raka, że istnieje więcej dróg do ludzkiego raka niż często powtarzany liniowy model nagromadzonych zmian genetycznych.
John J Mulvihill, MD
University of Pittsburgh, Pittsburgh, PA 15261

[podobne: dna moczanowa leczenie, anestezjologia i ratownictwo, immunodiagnostyka ]

Powiązane tematy z artykułem: anestezjologia i ratownictwo dna moczanowa leczenie immunodiagnostyka