Posted by on 6 września 2018

Jednak badanie oparte na nosicielach mutacji TP53 zidentyfikowanej przez probandy z mięsakiem dziecięcym również wykazało wysokie ryzyko raka sutka.15 Podobne błędy szacunkowe odnoszą się do mutacji w PTEN i STK11. Mutacje w PTEN wiążą się z zespołem Cowdena, w którym rak piersi jest charakterystyczny dla fenotypu klinicznego, 16, 19, 42 i mutacje w STK11 są związane z zespołem Peutza-Jeghersa i zwiększonym ryzykiem raka piersi.19 Białko skracające się warianty w CDH1, o których wiadomo, że są związane z rozlanym rakiem żołądka, są również uważane za związane ze zwiększonym ryzykiem raka sutka (konkretnie podtypu zrazikowego), z raportowanym względnym ryzykiem 6,6 (90% CI 2,2 do 19,9; P = 0,004). 18 Ostatnie badania kohortowe20,21 donoszą o podwyższonym ryzyku raka piersi u kobiet z nerwiakowłókniakowatością typu (iloraz szans, 2,6; 90% CI, 2,1 do 3,2). PALB2, CHEK2, ATM, NBN i pokrewne geny
Istnieją mocne dowody na to, że warianty skracające białka w czterech innych genach zaangażowanych w naprawę DNA zwiększają ryzyko raka piersi. Spośród tych genów mutacje w PALB2 wydają się stwarzać największe ryzyko. W dużym badaniu rodzinnym oszacowano ryzyko, że rak piersi będzie w przybliżeniu sześć razy większy wśród nosicieli w porównaniu z nosicielami bez nosa, 22 chociaż dwa badania kliniczno-kontrolne oparte na fińskim wariancie założycielskim, ok. 1592del, oszacowały nieco niższe ryzyko .23 25 W metaanalizie tych szacunków łączne ryzyko względne wyniosło 5,3 (90% CI, 3,0 do 9,4). Tak więc, chociaż mutacje PALB2 mogą należeć do kategorii wysokiego ryzyka (w której ryzyko zachorowania na raka jest ponad czterokrotnie wyższe niż w populacji ogólnej), granice ufności są zbyt szerokie, aby można było mieć pewność. Większość danych dotyczących CHEK2 dotyczy wariantu c.1100delC, który jest dość często spotykany w populacjach północnoeuropejskich30. Na podstawie dwóch dużych analiz case-control obliczyliśmy szacunkowe względne ryzyko raka piersi wynoszące 3,0 (90% CI, 2,6 do 3,5) .1,1,32 Skracające się warianty w ATM oceniano w obu badaniach kliniczno-kontrolnych (w wybranych przypadkach) 26 i badaniach kohortowych krewnych pacjentów z ataksją-teleangiektazją.27-29 W metaanalizie w trzech największych badaniach kohortowych krewnych pacjentów z ataksją-teleangiektazją oszacowane względne ryzyko raka piersi wyniosło 2,8 (90% CI, 2,2-3,7; P = 4,7 × 10-11), wartość podobna do tej dla skracających się wariantów w CHEK2.
W NBN jeden wariant skracający białko, c.657del5, jest wystarczająco powszechny w niektórych populacjach wschodnioeuropejskich, aby umożliwić jego ocenę w badaniu kliniczno-kontrolnym. Metaanaliza 10 badań dowiodła mocnych dowodów na związek z ryzykiem raka piersi w tym wariancie (sumaryczne względne ryzyko, 2,7; 90% CI, 1,9 do 3,7; P = 5 × 10-7) .34 Bardziej ograniczone dowody to dostępne dla dwóch innych genów naprawy DNA, MRE11A i RAD50, które kodują białka tworzące ewolucyjnie konserwowany kompleks z NBN.43-48
Mutacje w trzech innych genach naprawy DNA, RAD51C, RAD51D i BRIP1, wykazały wyraźne dowody na związek z rakiem jajnika. 49-53 Jednak w każdym przypadku dowody na związek z rakiem piersi są ograniczone
[podobne: dyżury aptek mława, marskość wątroby rokowanie, lasery stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek mława lasery stomatologiczne marskość wątroby rokowanie

Posted by on 6 września 2018

Jednak badanie oparte na nosicielach mutacji TP53 zidentyfikowanej przez probandy z mięsakiem dziecięcym również wykazało wysokie ryzyko raka sutka.15 Podobne błędy szacunkowe odnoszą się do mutacji w PTEN i STK11. Mutacje w PTEN wiążą się z zespołem Cowdena, w którym rak piersi jest charakterystyczny dla fenotypu klinicznego, 16, 19, 42 i mutacje w STK11 są związane z zespołem Peutza-Jeghersa i zwiększonym ryzykiem raka piersi.19 Białko skracające się warianty w CDH1, o których wiadomo, że są związane z rozlanym rakiem żołądka, są również uważane za związane ze zwiększonym ryzykiem raka sutka (konkretnie podtypu zrazikowego), z raportowanym względnym ryzykiem 6,6 (90% CI 2,2 do 19,9; P = 0,004). 18 Ostatnie badania kohortowe20,21 donoszą o podwyższonym ryzyku raka piersi u kobiet z nerwiakowłókniakowatością typu (iloraz szans, 2,6; 90% CI, 2,1 do 3,2). PALB2, CHEK2, ATM, NBN i pokrewne geny
Istnieją mocne dowody na to, że warianty skracające białka w czterech innych genach zaangażowanych w naprawę DNA zwiększają ryzyko raka piersi. Spośród tych genów mutacje w PALB2 wydają się stwarzać największe ryzyko. W dużym badaniu rodzinnym oszacowano ryzyko, że rak piersi będzie w przybliżeniu sześć razy większy wśród nosicieli w porównaniu z nosicielami bez nosa, 22 chociaż dwa badania kliniczno-kontrolne oparte na fińskim wariancie założycielskim, ok. 1592del, oszacowały nieco niższe ryzyko .23 25 W metaanalizie tych szacunków łączne ryzyko względne wyniosło 5,3 (90% CI, 3,0 do 9,4). Tak więc, chociaż mutacje PALB2 mogą należeć do kategorii wysokiego ryzyka (w której ryzyko zachorowania na raka jest ponad czterokrotnie wyższe niż w populacji ogólnej), granice ufności są zbyt szerokie, aby można było mieć pewność. Większość danych dotyczących CHEK2 dotyczy wariantu c.1100delC, który jest dość często spotykany w populacjach północnoeuropejskich30. Na podstawie dwóch dużych analiz case-control obliczyliśmy szacunkowe względne ryzyko raka piersi wynoszące 3,0 (90% CI, 2,6 do 3,5) .1,1,32 Skracające się warianty w ATM oceniano w obu badaniach kliniczno-kontrolnych (w wybranych przypadkach) 26 i badaniach kohortowych krewnych pacjentów z ataksją-teleangiektazją.27-29 W metaanalizie w trzech największych badaniach kohortowych krewnych pacjentów z ataksją-teleangiektazją oszacowane względne ryzyko raka piersi wyniosło 2,8 (90% CI, 2,2-3,7; P = 4,7 × 10-11), wartość podobna do tej dla skracających się wariantów w CHEK2.
W NBN jeden wariant skracający białko, c.657del5, jest wystarczająco powszechny w niektórych populacjach wschodnioeuropejskich, aby umożliwić jego ocenę w badaniu kliniczno-kontrolnym. Metaanaliza 10 badań dowiodła mocnych dowodów na związek z ryzykiem raka piersi w tym wariancie (sumaryczne względne ryzyko, 2,7; 90% CI, 1,9 do 3,7; P = 5 × 10-7) .34 Bardziej ograniczone dowody to dostępne dla dwóch innych genów naprawy DNA, MRE11A i RAD50, które kodują białka tworzące ewolucyjnie konserwowany kompleks z NBN.43-48
Mutacje w trzech innych genach naprawy DNA, RAD51C, RAD51D i BRIP1, wykazały wyraźne dowody na związek z rakiem jajnika. 49-53 Jednak w każdym przypadku dowody na związek z rakiem piersi są ograniczone
[podobne: dyżury aptek mława, marskość wątroby rokowanie, lasery stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek mława lasery stomatologiczne marskość wątroby rokowanie